Taxistruggels

Op de foto was er nog er nog niks aan de hand en zat ik rustig op de taxi te wachten. De taxi kwam uiteindelijk om 12.45u en ik moest om 13.00u  bij de cliëntenraad zijn. Dus ik was al een kwartier te laat. En ik heb echt een gruwelijke hekel aan te laat komen! Dat had ik al voor mijn hersenbloeding.

Toen ik bij de cliëntenraad was, kwam een hele bak aan termen en afkortingen op me af. Die ik de afgelopen jaren wel voorbij heb horen komen, maar nooit enig idee van had wat ze  betekende. Om 16.15u waren we klaar en ging iedereen weg. En ik kreeg maar geen telefoontje van de taxi. Dus ik dacht: ja kut. En nu?

Uiteindelijk ben ik weer naar binnen gereden. Want ik stond buiten voor de deur te wachten. Gelukkig stonden degene die ook de administratie van de gewone clientenraad en de centrale clientenraad doen nog in de vergaderzaal. Dus zij gingen voor mij bellen. Uiteindelijk ben ik weer naar buiten gereden. Komen er na een tijdjes 2 meisjes aanlopen. ‘Ben jij Steffie?’ Bleek dat er een taxi al 25 min naar mij zocht (waarom belde hij dan niet gewoon? Hij had mijn nummer!), maar hij was nu al weg. Hij had mij als ‘kwijt’ opgegeven terwijl ik gewoon buiten op het juiste adres stond.  SSSHHHITT. Ondertussen een uur met Connexxion aan de lijn (het taxi bedrijf). Maar zij konden niks meer doen. Iedereen die naar buiten kwam wilde helpen, maar niemand kon iets doen. Zelfs de voorzitster van de raad van bestuur zei nog dat ze wel rolstoelbussen hadden, maar we hadden geen chauffeur. Uiteindelijk anderen taxibedrijven gebeld. Die konden pas om 19uur. Dus ik: nouja doe dat dan maar, dan wacht ik wel. Uiteindelijk belde Connexxion terug. Ze konden mij om 18uur ophalen. Gelukkig was die taxi heel vroeg. En thanks god dat die mensen er nog waren en voor mij konden bellen. Zelf bellen gaat echt niet. Daar praat ik veel te onduidelijk voor. En gelukkig kon mijn avondeten nog in de magnetron.